Shloka 12
सत्य–अनृत, प्रकाश–तमस्, स्वर्ग–नरक विवेचनम्
Truth and Untruth as Light and Darkness; Svarga and Naraka as Ethical Consequences
अव्यक्त इति विख्यात: शाश्रवृतो5थाक्षयोडव्यय: । यतः सृष्टानि भूतानि जायन्ते च ग्रियन्ति च,उसीकी अव्यक्त नामसे प्रसिद्धि है। वही शाश्वत, अक्षय और अविनाशी है। उससे उत्पन्न सब प्राणी जन्मते और मरते रहते हैं
avyakta iti vikhyātaḥ śāśvato ’thākṣayo ’vyayaḥ | yataḥ sṛṣṭāni bhūtāni jāyante ca mriyante ca ||
ఆ పరమ తత్త్వం ‘అవ్యక్త’మని ప్రసిద్ధి. అది శాశ్వతం, అక్షయం, అవ్యయం. దానినుండే సృష్టమైన భూతాలు జన్మిస్తాయి, కాలక్రమంలో మరణిస్తాయి కూడా.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that behind the changing world of birth and death stands an unmanifest, eternal, imperishable reality; all beings arise from it and dissolve again, while that source itself remains unchanged.
In Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on higher dharma and liberation-oriented knowledge; here he describes the unmanifest principle as the origin of all beings and the backdrop to their continual cycle of birth and death.