Shloka 27
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
अनियतफलभक्ष्यभोज्यपेयं विधिपरिणामविभक्तदेशकालम् | हृदयसुखमसेवितं कदर्य- ब्रीतमिदमाजगरं शुचिश्नचरामि
bhīṣma uvāca | aniyata-phalabhakṣya-bhojya-peyaṁ vidhi-pariṇāma-vibhakta-deśa-kālam | hṛdaya-sukham asevitaṁ kadarya-vrītam idaṁ ājagaraṁ śuciśn carāmi |
ఈ అజగర-సంబంధ వ్రతం నా హృదయానికి సుఖదాయకం. ఇందులో ఫలాలు, భక్ష్యాలు, భోజ్యాలు, పానీయాలు లభించడానికి ఏ నియత ఏర్పాటూ ఉండదు—యాదృచ్ఛికంగా ఏది లభిస్తే దానితోనే జీవనం సాగుతుంది. ప్రారబ్ధఫల పరిపక్వత ప్రకారం దేశం-కాలం విభజింపబడుతుంది. విషయలాలస గల నీచులు దీనిని స్వీకరించరు; నేను శుద్ధభావంతో ఈ వ్రతాన్ని ఆచరిస్తాను.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Cultivate contentment and non-greed by accepting whatever comes without scheming for specific pleasures; live with purity and restraint, recognizing that circumstances of place and time unfold according to the maturation of destiny (karma).
Bhishma explains and praises the ājagara-vrata—an ascetic discipline likened to a python that remains still and lives on what arrives—stating that it is not followed by sense-driven people, while he himself observes it with inner purity.