Shloka 6
Prajñā as Pratiṣṭhā — Indra–Kāśyapa Saṃvāda (Śānti-parva 12.173)
स पूर्वसंध्यां ब्रह्माणं वन्दितुं याति सर्वदा । मां वा दृष्टवा कदाचित् स न गच्छति गृहं खग:,वे पक्षिप्रवर प्रतिदिन प्रातःकाल ब्रह्माजीकी वन्दना करनेके लिये जाया करते थे और वहाँसे लौटनेपर मुझसे मिले बिना कभी अपने घर नहीं जाते थे
sa pūrva-sandhyāṃ brahmāṇaṃ vandituṃ yāti sarvadā | māṃ vā dṛṣṭvā kadācit sa na gacchati gṛhaṃ khagaḥ ||
ఆ పక్షి ఎల్లప్పుడూ ప్రాతఃసంధ్య వేళ బ్రహ్మదేవునికి వందనం చేయడానికి వెళ్లేవాడు. అక్కడి నుంచి తిరిగి వచ్చి నన్ను చూడకుండా అతడు ఎప్పుడూ తన గూటికి వెళ్లేవాడు కాదు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined devotion (regular worship at sandhyā) and steadfast gratitude/loyalty (not returning home without meeting the revered person), presenting ritual piety and personal reverence as complementary virtues.
Bhishma describes a particular bird’s routine: it goes every morning at the sandhyā-time to salute Brahmā, and after returning it makes sure to see Bhishma before going back to its own home.