Shloka 10
Prajñā as Pratiṣṭhā — Indra–Kāśyapa Saṃvāda (Śānti-parva 12.173)
गौतम: स गततस्तत्र तेनोद्विग्न॑ मनो मम । पुत्र शीघ्रमितो गत्वा राजधर्मनिवेशनम्
Gautamaḥ sa gatatas tatra tenodvignaṁ mano mama | putra śīghram ito gatvā rājadharmaniveśanam ||
భీష్ముడు అన్నాడు—గౌతముడు అక్కడికి వెళ్లిపోయాడు; అందువల్ల నా మనస్సు కలత చెందింది. కుమారా, ఇక్కడి నుండి త్వరగా వెళ్లి రాజధర్మం స్థాపితమైన ఆ నివాసస్థానానికి చేరుకో.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the urgency of attending to rājadharma—right governance and kingly duty—especially when circumstances cause anxiety or instability; ethical order is maintained by promptly turning to the established principles of royal conduct.
Bhīṣma reports that Gautama has gone elsewhere, which has unsettled him, and he addresses someone as “son,” urging him to go quickly to the place associated with the establishment or instruction of rājadharma.