Shloka 15
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
विश्वलेदेवा: सपितर: साग्नयश्नोपकल्पिता: । विलिप्ता: पुष्पवन्तश्न सुप्रचारा: सुपूजिता: । व्यराजन्त महाराज नक्षत्रपतयो यथा
viśve devāḥ sa-pitaraḥ sāgnayaś copakalpitāḥ | viliptāḥ puṣpavantaś ca supracārāḥ supūjitāḥ | vyarājanta mahārāja nakṣatrapatayo yathā ||
మహారాజా! ఆ బ్రాహ్మణులను విశ్వేదేవులు, పితృదేవతలు, అగ్నిదేవుడు అని భావించి విరూపాక్షుడు వారందరికీ చందనం పూసి, పుష్పమాలలు వేసి, శుభ్రమైన విధానంతో పూజించాడు. ఆ ఆసనాలపై కూర్చున్న వారు నక్షత్రపతియైన చంద్రునిలా కాంతితో విరాజిల్లారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma through proper honoring of Brāhmaṇas and ritual guests, seeing them as worthy representatives of divine and ancestral principles (Viśvedevas, Pitṛs, Agni). Ethical kingship is shown in reverent service—cleanliness, adornment, and correct procedure—rather than mere display.
Bhīṣma describes a scene where Brāhmaṇas are ceremonially received: they are anointed with sandal paste, given flower garlands, worshipped according to proper rites, and seated on prepared seats. Their dignified presence is compared to the Moon shining among the stars.