Shloka 14
असंतोषादिदोष-निरूपणम्
On the Faults of Discontent and the Discipline of Detachment
निरामिषा न शोचन्ति शोचसि त्वं किमामिषम् | परित्यज्यामिषं सर्व मृषावादात् प्रमोक्ष्यसे
nirāmiṣā na śocanti śocasi tvaṁ kim āmiṣam | parityajyāmiṣaṁ sarvaṁ mṛṣāvādāt pramokṣyase ||
ఇంద్రియభోగాల పట్ల ఆశక్తి లేనివారు శోకించరు; మరి నీవు భోగసుఖాల కోసం ఎందుకు శోకిస్తున్నావు? ఆ ‘ఆమిషం’—విషయలాలస—అన్నిటినీ విడిచిపెట్టు; అప్పుడు నీవు మిథ్యావాద బంధనంనుండి విముక్తుడవుతావు.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Grief is rooted in attachment to sense-pleasures; by renouncing craving for enjoyments, one becomes steady and is freed from the moral downfall associated with falsehood.
Yudhiṣṭhira addresses another person in a moral-exhortative tone, contrasting the untroubled state of the desireless with the anxiety of one still attached to pleasures, and urges renunciation as a path to liberation from untruth.