Shloka 36
मृत्यु-काल-प्रबोधनम् (Instruction on Mortality, Time, and Truth) — Mahābhārata, Śānti-parva 169
बाणवेधे परं यत्नमकरोच्चैव गौतम: । चक्राड्रानू स च नित्यं वै सर्वतो वनगोचरान्,उसका नाम गौतम था। उसने बाण चलाकर लक्ष्य बेधनेका वहाँ बड़े यत्नके साथ अभ्यास किया। राजन! गौतम भी दस्युओंकी तरह प्रतिदिन जंगलमें सब ओर घूम-फिरकर हंसोंका शिकार करने लगा। वह हिंसामें बड़ा प्रवीण था। उसमें दया नहीं थी। वह सदा प्राणियोंको मारनेकी ही ताकमें लगा रहता था
bāṇavedhe paraṃ yatnam akaroc caiva gautamaḥ | cakrāḍrānū sa ca nityaṃ vai sarvato vanagocarān |
భీష్ముడు పలికెను—గౌతముడు బాణవిద్యలో లక్ష్యభేదంలో పరమ నైపుణ్యం పొందుటకు ఘోరంగా సాధన చేశాడు. ఆపై దొంగలవలె ప్రతిదినం అరణ్యంలో అన్ని దిక్కులా తిరుగుతూ వేటకు దిగాడు—హింసలో దిట్ట, కరుణలేని వాడు, ఎల్లప్పుడూ ప్రాణుల సంహారానికే తపించేవాడు।
भीष्म उवाच