Shloka 44
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
यो वै न पापे निरतो न पुण्ये नार्थ न धर्मे मनुजो न कामे । विमुक्तदोष: समलोष्टकाञज्चनो विमुच्यते दुःखसुखार्थसिद्धे:,जो न पापमें लगा हो और न पुण्यमें, न तो अर्थोपार्जनमें तत्पर हो न धर्ममें, न काममें ही। वह सब प्रकारके दोषोंसे रहित मनुष्य दुःख और सुखको देनेवाली सिद्धियोंसे सदाके लिये मुक्त हो जाता है, उस समय मिट्टीके ढेले और सोनेमें उसका समान भाव हो जाता है
yō vai na pāpe nirato na puṇye nārthe na dharme manujo na kāme | vimuktadoṣaḥ samaloṣṭakāñcano vimucyate duḥkhasukhārthasiddheḥ ||
పాపంలోనూ పుణ్యంలోనూ లీనుడుకాని, ధనార్జనపరుడుకాని, ధర్మాన్ని కూడా సాధనమని అంటిపెట్టుకోనివాడు, కామభోగాల్లో మునిగినవాడు కాని—అటువంటి దోషరహితుడు సుఖదుఃఖాలను కలిగించే సిద్ధుల బంధనాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. విముక్తస్థితిలో మట్టిగడ్డకూ బంగారానికీ సమదృష్టి కలుగుతుంది.
युधिछिर उवाच