Shloka 32
बक-गौतमाख्यानम् / The Baka–Gautama Account
On Gratitude and Friendship Ethics
तदा हिमवत: शड्रे सुरम्ये पद्मतारके । शतयोजनविस्तारे मणिरत्नचयाचिते,वे असुरश्रेष्ठ घमण्डमें भरकर उन प्रजाओंके साथ बातचीत भी नहीं करते थे। तदनन्तर ब्रह्मर्षियोंसहित भगवान् ब्रह्मा हिमालयके सुरम्य शिखरपर उपस्थित हुए। वह इतना ऊँचा था कि आकाशके तारे उसपर विकसित कमलके समान जान पड़ते थे। उसका विस्तार सौ योजनका था। वह मणियों तथा रत्नसमूहोंसे व्याप्त था
tadā himavataḥ śṛṅge suramye padmatārake | śatayojanavistāre maṇiratnacayācite ||
భీష్ముడు చెప్పెను—అప్పుడు హిమవంతుని సుందర శిఖరంపై—అది అంత ఎత్తుగా ఉండి ఆకాశంలోని నక్షత్రాలు అక్కడ వికసించిన పద్మాల్లా కనిపించెను—శత యోజనాల విస్తీర్ణంతో, మణి-రత్న సమూహాలతో నిండిన ఆ శిఖరంలో మహాతేజస్సు గల బ్రహ్మ బ్రహ్మర్షులతో కలిసి వచ్చెను.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral contrast: worldly pride and refusal to engage respectfully are set against the higher, stabilizing presence of Brahmā and the brahmarṣis. The imagery suggests that dharma is upheld not by arrogance but by alignment with cosmic order and reverence for wise counsel.
Bhishma describes a majestic Himalayan summit—vast, star-lotus-like, and gem-studded—where Brahmā arrives together with the brahmarṣis. The scene prepares for a significant divine or sage-led intervention in the unfolding account.