Shloka 25
Gautama’s Flight, the Enchanted Grove, and the Arrival of Rājadharma
Nāḍījaṅgha
उपैति सत्याद् दान॑ हि तथा यज्ञा: सदक्षिणा: । त्रेताग्निहोत्रं वेदाश्न ये चानन््ये धर्मनिश्चया:
upaiti satyād dānaṁ hi tathā yajñāḥ sadakṣiṇāḥ | tretāgnihotraṁ vedāś ca ye cānanye dharmaniścayāḥ ||
సత్యం ద్వారానే మనిషి దానఫలాన్ని, దక్షిణలతో కూడిన యజ్ఞఫలాన్ని, త్రేతాగ్నుల్లో హోమఫలాన్ని, వేదస్వాధ్యాయఫలాన్ని, అలాగే ధర్మనిర్ణయక ఇతర శాస్త్రాల అధ్యయనఫలాన్ని పొందుతాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Truthfulness (satya) is taught as a comprehensive virtue whose spiritual fruit equals that of major religious disciplines—charity, properly endowed sacrifices, maintaining the three fires with agnihotra, and study of the Vedas and other dharma-authoritative texts.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising Yudhishthira by ranking and synthesizing virtues: he emphasizes that inner moral integrity—truth—can yield the same merit people seek through elaborate rituals and extensive scriptural learning.