Shloka 1
Satya-lakṣaṇa (The Characteristics and Forms of Truth) | सत्यलक्षणम्
ऑपन--माजल बक। असल पञ्चपञ्चाशर्दाधिकशततमो< ध्याय: नारदजीका सेमल-वृक्षको उसका अहंकार देखकर फटकारना नारद उवाच बन्धुत्वादथवा सख्याच्छाल्मले नात्र संशय: । पालयत्येव सततं भीम: सर्वत्रगोडनिलः,नारदजीने कहा--शाल्मले! इसमें संहाय नहीं कि तुम्हें अपना बन्धु अथवा मित्र माननेके कारण ही सर्वत्रगामी भयानक वायुदेव सदा तुम्हारी रक्षा करते हैं
nārada uvāca |
bandhutvād athavā sakhyāc chālmale nātra saṁśayaḥ |
pālayaty eva satataṁ bhīmaḥ sarvatrago 'nilaḥ ||
నారదుడు పలికెను—ఓ శాల్మలి! ఇందులో సందేహం లేదు; నిన్ను బంధువుగా గానీ మిత్రుడుగా గానీ భావించుట వలననే సర్వత్ర సంచరించే భయంకర వాయుదేవుడు నిన్ను ఎల్లప్పుడూ రక్షిస్తున్నాడు.
नारद उवाच
Educational Q&A
Protection and favor often arise from relationship—kinship or friendship—rather than from one’s own greatness; recognizing the true cause of one’s security helps curb pride and cultivates humility.
Nārada addresses the Śālmali tree and points out that the fearsome, all-ranging Wind-god continually safeguards it, specifically because Vāyu considers it a friend or relative—setting up a corrective to the tree’s arrogance.