Shloka 14
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
कर्मान्तविरते लोके अस्तं गच्छति भास्करे । गम्यतां स्वमधिष्ठानं सुतस्नेहं विसृज्य वै
karmāntavirate loke astaṃ gacchati bhāskare | gamyatāṃ svam adhiṣṭhānaṃ sutasnehaṃ visṛjya vai ||
సూర్యుడు అస్తమిస్తున్నాడు; లోకం దినకార్యాలు ముగించి విరమించింది. మీరు కూడా ఇప్పుడు పుత్రస్నేహాన్ని విడిచి మీ నివాసానికి వెళ్లండి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse urges restraint and detachment: when the day’s duties end—symbolized by the setting sun—one should withdraw appropriately and not be driven by personal attachment (here, affection for a son).
Bhīṣma, speaking in Śānti Parva, signals that evening has come and the day’s activities have concluded; he instructs the listeners to return home and to set aside emotionally charged attachment connected with their son.