Shloka 26
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
ये दुर्गन्धीनि सेवते तथागन्धा भवन्ति ते । तपश्चर्यापर: सद्यः पापाद् विपरिमुच्यते,सुखकी अभिलाषा रखनेवाले पुरुषको कल्याणकारी कर्मोंका अनुष्ठान करना चाहिये। जो सुगन्धित पदार्थोंका सेवन करते हैं, उनके शरीरसे सुगन्ध निकलती है और जो सदा दुर्गन्धका सेवन करते हैं, वे अपने शरीरसे दुर्गन्न्ध ही फैलाते हैं। जो मनुष्य तपस्यामें तत्पर होता है, वह तत्काल सारे पापोंसे मुक्ता हो जाता है
ye durgandhīni sevate tathāgandhā bhavanti te | tapaścaryāparaḥ sadyaḥ pāpād viparimucyate ||
దుర్గంధ ద్రవ్యాలను సేవించేవారు తామూ అలాగే దుర్గంధమయులవుతారు. అలాగే తపశ్చర్యలో నిమగ్నుడైనవాడు తక్షణమే పాపం నుండి పూర్తిగా విముక్తుడవుతాడు।
शौनक उवाच
Educational Q&A
A person becomes like what they repeatedly consume or associate with; impure habits breed impurity, while tapas—self-restraint and disciplined spiritual effort—purifies and can free one from sin.
Śaunaka delivers a didactic maxim using the analogy of fragrance and stench to explain moral causality and the purifying power of austerity within the Shānti Parva’s broader instruction on dharma and right conduct.