Shloka 12
अध्याय १५२: लोभः पापस्य मूलम् — Greed as the Root of Wrongdoing
न चोपलभ्यते तेन न चाश्चर्याणि कुर्वते । निर्विण्णात्मा परोक्षो वा धिक्कृतः पूर्वसाधुषु,जो प्राचीन श्रेष्ठ पुरुषोंसे विरक्त हो उनके दृष्टिपथसे दूर रहता है तथा उनके द्वारा धिक््कारको प्राप्त होता रहता है, उसे ज्ञानकी उपलब्धि नहीं होती है और ऐसे पुरुष के लिये दूसरे लोग आश्चर्य भी नहीं करते हैं
na copalabhyate tena na cāścaryāṇi kurvate | nirviṇṇātmā parokṣo vā dhik-kṛtaḥ pūrva-sādhuṣu ||
పూర్వకాలపు శ్రేష్ఠ సద్గురువుల పట్ల విరక్తుడై, వారి దృష్టికి దూరంగా ఉండి, వారి చేత పదేపదే నిందింపబడే వాడికి జ్ఞానం లభించదు; అలాంటి వాడిని చూసి ఇతరులూ ఆశ్చర్యమో గౌరవమో చూపరు।
शौनक उवाच
Educational Q&A
Knowledge does not arise in one who rejects and avoids the guidance of the earlier righteous elders; being censured by the wise and cut off from their example, he neither gains true understanding nor earns genuine esteem.
Śaunaka states a moral observation within the Śānti-parvan’s instruction: a person who distances himself from venerable, virtuous predecessors and becomes an object of their reproach fails to attain jñāna and is not regarded by others as admirable.