Shloka 93
ददाह पावक: क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभ: । नाना प्रकारके वन्य पशुओंसे भरे हुए उस निर्जन वनमें वह इधर-उधर भटकने लगा। इतनेही में प्रचण्ड पवनके वेगसे वृक्षोंमें परस्पर रगड़ होनेके कारण उस वनमें बड़ी भारी आग लग गयी। आग की बड़ी-बड़ी लपटें ऊपरको उठने लगीं। प्रलयकालकी संवर्तक अग्निके समान प्रज्वलित एवं कुपित हुए अग्निदेव लता, डालियों और वृक्षोंसे व्याप्त हुए उस वनको दग्ध करने लगे
dadāha pāvakaḥ kruddho yugāntāgnisamaprabhaḥ |
క్రోధించిన అగ్నిదేవుడు యుగాంతాగ్ని సమాన తేజస్సుతో ఆ అరణ్యాన్ని దహించసాగాడు. ఉగ్ర గాలివేగంతో చెట్లు పరస్పరం రుద్దుకోవడంతో మహా దావానలం చెలరేగింది; ఎత్తెత్తున జ్వాలలు పైకి లేచాయి; లతలు, కొమ్మలు, వృక్షాలతో నిండిన ఆ వనాన్ని ప్రళయకాల సంభర్తకాగ్ని వలె భస్మం చేయసాగాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses the image of end-of-age fire to show how anger and unleashed destructive forces rapidly expand and devastate entire environments; restraint and foresight are implied ethical necessities.
A fierce forest fire breaks out—fanned by strong winds and ignited by friction among trees—and Agni, described as wrathful and blazing like pralaya-fire, burns the forest’s vegetation.