Shloka 17
शल्मलि–पवनसंवादः
The Dialogue of Śalmali and Pavana
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेद॑ं परिकीर्तयेत् । नाशुभ॑ विद्यते तस्य मनसापि प्रमादत:,जो मनुष्य इस प्रसंगको प्रतिदिन सुनता और जो इसका वर्णन करता है, उन दोनोंको मनसे भी प्रमादजनित अशुभकी प्राप्ति नहीं होती
yaś cedaṃ śṛṇuyān nityaṃ yaś cedaṃ parikīrtayet | nāśubhaṃ vidyate tasya manasāpi pramādataḥ ||
ఈ ఉపాఖ్యానాన్ని నిత్యం వినేవాడు, అలాగే దీనిని కీర్తించేవాడు/ప్రకటించేవాడు—అటువంటి వానికి అజాగ్రత్త వల్ల కలిగే అమంగళం మనస్సులో కూడా కలగదు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular listening to and reciting dharma-instructive discourse is itself a discipline that prevents inauspicious tendencies and outcomes; it protects even the mind from lapses born of negligence (pramāda).
Bhīṣma, in his extended instruction during the Śānti Parva, concludes or emphasizes a teaching by stating the fruit (phalaśruti): those who daily hear or recite this passage gain protection from aśubha, even at the level of mental error.