Shloka 17
कपोती-विलापः स्वर्गसंयोगश्च
The Dove’s Lament and Celestial Reunion
तस्य भार्यासहायस्य रममाणस्य शाश्वतम् । दैवयोगविमूढस्य नान्या वृत्तिररोचत,सदा अपनी स्त्रीके साथ विहार करता हुआ वह बहेलिया दैवयोगसे ऐसा मूढ़ हो गया था कि उसे दूसरी कोई वृत्ति अच्छी ही नहीं लगती थी
tasya bhāryāsahāyasya ramamāṇasya śāśvatam | daivayogavimūḍhasya nānyā vṛttir arocata |
భీష్ముడు పలికెను—భార్యను సహచరిణిగా చేసుకొని ఎల్లప్పుడూ విహరిస్తూ ఉన్న ఆ వేటగాడు, దైవయోగముచేత మోహితుడై, మరే ఇతర వృత్తి తనకు నచ్చదని భావించాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Unchecked attachment can constrict one’s sense of duty and possibility; when a person excuses fixation as ‘fate,’ discernment weakens and other wholesome modes of conduct no longer attract the mind.
Bhishma describes a man (a fowler/hunter by context) who spends his time continually enjoying with his wife; due to delusion arising from providential circumstances, he finds no alternative occupation or discipline appealing.