Shloka 27
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
त्यक्त्वा दारांश्व पुत्रांश्व कस्मिंश्व॒ जनसंसदि । भक्ष्याभक्ष्यसमो भूत्वा निरग्निरनिकेतन:,उन्होंने अपनी पत्नी और पुत्रोंकोी किसी जन-समुदायमें छोड़ दिया और स्वयं अनग्निहोत्र तथा आश्रम त्यागकर भक्ष्य और अभक्ष्यमें समान भाव रखते हुए विचरने लगे
tyaktvā dārān ca putrān ca kasmiṁś ca jana-saṁsadi | bhakṣyābhakṣya-samo bhūtvā niragnir aniketanāḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—అతడు భార్యా పిల్లలను ఏదో జనసభలో వదిలి, తరువాత గృహాగ్నిని మరియు స్థిర నివాసాన్ని త్యజించి, భక్ష్య-అభక్ష్యాలలో సమభావం కలిగి సంచరించసాగాడు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches renunciant discipline: relinquishing household identity (family ties, sacred fires, fixed residence) and cultivating equanimity even toward socially coded distinctions like permissible vs. impermissible food—an ethical training in non-attachment and sameness of vision.
Bhīṣma describes an ascetic who leaves his family behind in a public setting and adopts a wandering life, no longer maintaining domestic rituals (agnihotra) or a home, and living with an even-minded attitude toward food categories.