Shloka 46
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
न हि वैराग्निरुद्धूत: कर्म चाप्यपराधजम् | शाम्यत्यदग्ध्वा नृपते विना होकतरक्षयात्
na hi vairāgnir uddhūtaḥ karma cāpy aparādhajam | śāmyaty adagdhvā nṛpate vinā hokatarakṣayāt ||
ఓ నృపతీ! వైరాగ్ని ఒకసారి రగిలితే, అలాగే అపరాధం వల్ల పుట్టిన కర్మఫలమూ—తమ ఇంధనాన్ని కాల్చి తీరకముందు శాంతించవు; కారణం క్షీణించకపోతే అవి చల్లారవు।
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
Enmity and the karmic results of wrongdoing have momentum: once ignited, they do not simply fade by wish or denial. They cease only when their sustaining causes—fuel, provocations, and unresolved offenses—are exhausted or consciously removed.
Brahmadatta addresses a king, using the metaphor of a fire to counsel about hostility and culpable action: conflict and fault-generated consequences persist until they ‘burn out’—implying the need for restraint, atonement, or removal of the causes that keep them alive.