Shloka 12
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
ददर्श त॑ पक्षिसुतं बाल्यादागत्य बालक: । ततो बाल्याच्च यत्नेन तेनाक्रीडत पक्षिणा,राजकुमार उस फलको खा-खाकर बड़ा हृष्ट-पुष्ट हो गया। एक दिन धाय उस राजपुत्रको गोदमें लिये घूम रही थी। वह बालक ही तो ठहरा, बाल-स्वभाववश आकर उसने उस चिड़ियाके बच्चेकों देखा और उसके साथ यत्नपूर्वक वह खेलने लगा
dadārśa taṁ pakṣi-sutaṁ bālyād āgatya bālakaḥ | tato bālyāc ca yatnena tenākrīḍata pakṣiṇā ||
భీష్ముడు పలికెను— ఆ బాలుడు బాల్యసహజ కుతూహలంతో ముందుకు వచ్చి ఆ పక్షి పిల్లను చూచెను. ఆపై బాల్యప్రేరణచేత యత్నపూర్వకంగా ఆ పక్షితో ఆడసాగెను.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even ordinary, seemingly harmless actions—like a child playing with a small creature—carry ethical weight. The episode points toward cultivating care, restraint, and compassion, especially toward beings that are weak and dependent.
A young boy notices a fledgling/young bird and, driven by childish curiosity, approaches it and begins to play with it attentively. The focus is on the natural impulse of childhood and how it becomes a setting for learning gentleness and responsibility.