Shloka 99
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
ततो भवत्यफक्रान्ते त्रस्ते भीते च लोमश । अहं बिल प्रवेक्ष्यामि भवान् शाखां भजिष्यति
tato bhavaty apakrānte traste bhīte ca lomaśa | ahaṁ bila-pravekṣyāmi bhavān śākhāṁ bhajiṣyati ||
అప్పుడు, ఓ లోమశా! నీవు భయం, ఆత్రాసంతో కుదేలై పారిపోతే, నేను బుర్రలోకి ప్రవేశిస్తాను; నీవు చెట్టు కొమ్మను ఆశ్రయిస్తావు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights practical discernment in danger: when fear overwhelms and flight occurs, one should still choose the safest available refuge. It implicitly contrasts panic with a planned response—each person taking the most viable shelter.
Bhīṣma addresses Lomaśa and describes a contingency plan for a moment of threat: if Lomaśa becomes frightened and runs, Bhīṣma will slip into a burrow while Lomaśa will climb onto a tree branch for safety.