Shloka 187
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
प्राणप्रदानजं त्वत्तो मयि सौहृदमागतम् । धर्मज्ञोडस्मि गुणज्ञोडस्मि कृतज्ञोडस्मि विशेषत:
Lomaśa uvāca | prāṇapradānajaṃ tvatto mayi sauhṛdam āgatam | dharmajño 'smi guṇajño 'smi kṛtajño 'smi viśeṣataḥ |
లోమశుడు అన్నాడు—నీవు నాకు ప్రాణదానం చేశావు; అందువల్ల నీ పట్ల నా హృదయంలో సౌహార్దం కలిగింది. నేను ధర్మాన్ని తెలుసుకున్నవాడిని, గుణముల విలువను గుర్తించేవాడిని, ముఖ్యంగా నీ పట్ల కృతజ్ఞుడిని.
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse elevates kṛtajñatā (gratitude) as an ethical virtue: receiving life-saving help should naturally generate sauhṛda (goodwill) and a commitment to recognize dharma and genuine qualities in others.
Lomaśa addresses someone who has saved his life, stating that this act has produced deep friendship in him and declaring himself a knower of dharma and virtues, and especially grateful to the benefactor.