Shloka 15
दीर्घदर्शी–दीर्घसूत्र–संप्रतिपत्तिमान् आख्यानम्
The Parable of Foresight, Procrastination, and Presence of Mind
ब्रह्मक्षत्रं सम्प्रविशेद् बहु कृत्वा सुदुष्करम् । उच्चमानो हि लोकेन बहुकृत् तदचिन्तयन्
brahmakṣatraṁ sampraviśed bahu kṛtvā suduṣkaram | uccamāno hi lokena bahukṛt tad acintayan ||
భీష్ముడు పలికెను—అత్యంత దుష్కరమైన అనేక పుణ్యకర్మలను ఆచరించి బ్రాహ్మణ-క్షత్రియ సమాజములో ప్రవేశించవలెను. లోకము అతనిని ‘మహాపాపి’ అని నిందించినా, దానిని మనసులో పెట్టుకొని బాధపడకూడదు; ఎందుకంటే అనేక పుణ్యకర్మలు, కఠిన నియమాచరణల ద్వారా అతడు శుద్ధుడై బ్రాహ్మణులూ క్షత్రియుల మధ్య అంగీకారము పొందును.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should not be paralyzed by public blame after wrongdoing; instead, through sustained, difficult, merit-producing disciplines and ethical reform, one becomes fit again for honorable social and religious standing.
In Shanti Parva’s instruction on dharma and expiation, Bhishma advises the king that even if society condemns him, he should persist in rigorous virtuous practices so that he may be reaccepted among the Brahmin–Kshatriya community.