Shloka 50
Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation
Sumitra Itihāsa Begins
शरीरान्नि:सृतस्तस्य को भवानिति चाब्रवीत् । धर्म प्रह्माद मां विद्धि यत्रासौ द्विजसत्तम:
śarīrān niḥsṛtas tasya ko bhavān iti cābravīt | dharmaḥ prahmād māṁ viddhi yatrāsau dvijasattamaḥ ||
అతని దేహం నుండి వెలువడి ప్రహ్లాదుడు అడిగాడు—“నీవెవరు?” అతడు పలికాడు—“ప్రహ్లాదా, నన్ను ధర్మముగా తెలుసుకో—బ్రహ్మసంభవుడను; ఆ శ్రేష్ఠ ద్విజుడు ఉన్న చోటనే నేను ఉన్నాను.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma is presented not merely as an abstract rule but as a living moral authority that can reveal itself directly; righteousness is grounded in a higher cosmic source (Brahmā) and manifests where true brahmanical excellence and ethical inquiry are present.
A figure is described as emerging from someone’s body and is questioned about his identity; he then identifies himself explicitly as Dharma, originating from Brahmā, and indicates his presence in relation to a distinguished brāhmaṇa (dvijasattama).