Shloka 23
Nakula’s Counsel on Yajña, Dāna, and Tyāga (नकुलोपदेशः—यज्ञदानत्यागविचारः)
तत् सम्प्राप्य गृहस्था ये पशुधान्यधनान्विता: । न यजन्ते महाराज शाश्रचतं तेषु किल्बिषम्,महाराज! जो गृहस्थ उसे पाकर पशु और धन-धान्यसे सम्पन्न होते हुए भी यज्ञ नहीं करते हैं, उन्हें सदा ही पापका भागी होना पड़ता है
tat samprāpya gṛhasthā ye paśudhānyadhanānvitāḥ | na yajante mahārāja śāśvataṁ teṣu kilbiṣam ||
మహారాజా! గృహస్థాశ్రమంలో ఉండి సమృద్ధిని పొందీ, పశువులు, ధాన్యం, ధనం కలిగి ఉన్నప్పటికీ యజ్ఞం చేయని వారిపై శాశ్వతమైన దోషం—పాపకలంకం—నిలిచి ఉంటుంది.
नकुल उवाच
Educational Q&A
Prosperity brings obligation: a householder who has gained resources (cattle, grain, wealth) should uphold dharma through yajña—understood as sacrificial duty, offering, and responsible giving; neglecting this incurs lasting moral fault (kilbiṣa).
Nakula addresses the king and states a normative rule of conduct for householders: once they attain material means, they should perform yajña; failure to do so is described as an enduring ethical blemish.