Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
(तं दृष्टवा शरभं यान्तं सिंह: परभयातुर: । ऋषिं शरणमापेदे वेपमान: कृताञउ्जलि: ।।
taṃ dṛṣṭvā śarabhaṃ yāntaṃ siṃhaḥ parabhayāturaḥ | ṛṣiṃ śaraṇamāpede vepamānaḥ kṛtāñjaliḥ || tato muniḥ śarabhaṃ cakre balotkaṭam arindama | tataḥ sa śarabho vanyo muneḥ śarabham agrataḥ ||
శరభుడు వచ్చుచున్నదాన్ని చూచి సింహము బలవంతుడైన శత్రుభయముతో అత్యంత వ్యాకులమై, వణుకుతూ అంజలి ఘటించి ముని శరణు పొందెను. అప్పుడు, ఓ శత్రుదమన, ఆ ముని తన తపోబలముచే మహాబలశాలియైన శరభరూపమును ధరించెను. తదుపరి ఆ వన్య శరభుడు ముని-శరభుని సమక్షమున నిలిచెను।
भीष्म उवाच
When faced with overwhelming danger, seeking refuge in a righteous protector is appropriate; true strength is shown when power is used to protect and restrain harm in accordance with dharma, not to indulge violence.
A Śarabha advances toward a lion. Terrified, the lion approaches a sage and seeks refuge with folded hands. The sage then assumes a powerful Śarabha form, positioning himself before the wild Śarabha—setting up a confrontation where protective power intervenes.