Shloka 5
Gratitude, Discernment, and the Escalation of Power (Śvā–Dvipī–Vyāghra–Nāga–Siṃha–Śarabha Itihāsa)
तस्य संदृश्य सद्भावमुपविष्टस्यथ धीमत: । सर्वे सत्त्वाः समीपस्था भवन्ति वनचारिण:,एक जगह बैठे हुए उन बुद्धिमान् महर्षिके सदभावको देखकर सभी वनचारी जीव- जन्तु उनके निकट आया करते थे
tasya saṃdṛśya sadbhāvam upaviṣṭasyātha dhīmataḥ | sarve sattvāḥ samīpasthā bhavanti vanacāriṇaḥ ||
ఒకచోట కూర్చున్న ఆ ధీమంతుడైన మహర్షి యొక్క సద్భావాన్ని చూచి, అరణ్యంలో సంచరించే సమస్త ప్రాణులు ఆయన సమీపానికి వచ్చి చేరేవి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A person established in genuine goodness and non-harm exerts a calming moral force: virtue itself becomes protection, drawing trust even from wild creatures. The verse implies that dharmic character is recognized instinctively and reduces fear and hostility.
Bhishma describes a scene where a wise sage sits quietly in the forest; observing his benevolent disposition, the forest animals and other creatures approach and remain near him, indicating the sage’s harmlessness and spiritual steadiness.