Shloka 5
Śānti Parva 116: Criteria for Royal Servants and Administrative Competence (भृत्य-गुण-प्रश्नः / राजसेवक-लक्षणम्)
अभिषिक्तो हि यो राजा राष्ट्रस्थो मित्रसंवृत: । ससुहृत्समुपेतो वा स कथं रज्जयेत् प्रजा:,जो राजा अपने राज्यपर अभिषिक्त हो देशमें मित्रोंसे घिरा हुआ रहता है, तथा जो हितैषी सुहृदोंसे भी सम्पन्न है, वह किस प्रकार अपनी प्रजाको प्रसन्न रखे?
abhīṣikto hi yo rājā rāṣṭrastho mitrasaṁvṛtaḥ | sasuḥṛtsamupeto vā sa kathaṁ rañjayet prajāḥ ||
యుధిష్ఠిరుడు అడిగాడు—విధివిధానాలతో అభిషిక్తుడై, తన రాజ్యంలో స్థిరంగా ఉండి, మిత్రులతో చుట్టుముట్టబడి, హితైషి సుహృదుల సహాయంతో ఉన్న రాజు ప్రజలను ఎలా సంతృప్తిగా ఉంచాలి?
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
Legitimate authority (abhiṣeka), allies, and loyal supporters do not by themselves secure good rule; a king must actively practice rajadharma—policies and conduct aimed at the welfare and satisfaction of the people.
In the Śānti Parva’s instruction on governance, Yudhiṣṭhira poses a practical question about statecraft: given a king already established and supported, by what means should he keep the populace pleased—inviting Bhīṣma’s guidance on rajadharma.