Shloka 233
धनमित्येव पापानां सर्वेषामिह निश्चय: । जो दुष्ट धर्ममार्गसे भ्रष्ट होकर आसुरी प्रवृत्तिमें लगा रहता है और स्वधर्मका परित्याग करके पापसे जीविका चलाना चाहता है, कपटसे जीवन-निर्वाह करनेवाले उस पापात्माको सभी उपायोंसे मार डालना चाहिये; क्योंकि सभी पापात्माओंका यही विचार रहता है कि जैसे बने, वैसे धनको लूट-खसोट कर रख लिया जाय
dhanam ity eva pāpānāṃ sarveṣām iha niścayaḥ |
భీష్ముడు పలికెను— ఇహ పాపులందరి స్థిరనిశ్చయము ఇదే—“ధనము, ధనమే.” ఎవడు ధర్మమార్గమునుండి భ్రష్టుడై ఆసురీ ప్రవృత్తిలో నిమగ్నుడై, స్వధర్మమును విడిచి పాపముచేత జీవిక నడపదలచి, కపటముతో జీవనము గడుపునో—అట్టి పాపాత్ముని సమస్త ఉపాయములతో నియంత్రించవలెను; ఎందుకనగా పాపుల బుద్ధి ఇదే—ఎలాగైనా ధనమును దోచి కూడబెట్టుకోవాలి అని.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse diagnoses the inner certainty of the wicked: they reduce life to the pursuit of wealth alone. It warns that when wealth becomes the sole ‘niścaya’ (fixed conclusion), dharma is displaced and wrongdoing becomes normalized.
In Shanti Parva, Bhishma instructs on dharma and governance after the war. Here he characterizes the mentality of pāpātmans (wrongdoers), emphasizing that their guiding principle is simply acquisition of wealth, a mindset a ruler must recognize when upholding order.