Shloka 41
तस्माद् विश्वासयेद् राजा सर्वभूतान्यमायया । सर्वतः परिरक्षेच्च यो महीं भोक्तुमिच्छति,अतः जो राजा इस पृथ्वीका राज्य भोगना चाहता है, उसे चाहिये कि छल-कपट छोड़कर अपने ऊपर समस्त प्राणियोंका विश्वास उत्पन्न करे और इस भूमण्डलकी सब ओससे पूर्णरूपसे रक्षा करे
tasmād viśvāsayed rājā sarvabhūtāny amāyayā | sarvataḥ parirakṣec ca yo mahīṃ bhoktum icchati ||
కాబట్టి ఈ భూమిని పాలించి అనుభవించదలచిన రాజు, మాయా-కపటాన్ని విడిచి సమస్త ప్రాణుల విశ్వాసాన్ని సంపాదించాలి; అలాగే అన్ని దిశల నుండీ రాజ్యాన్ని సంపూర్ణంగా రక్షించాలి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler’s legitimacy rests on two pillars: earning the trust of all beings through honesty (amāyā) and providing comprehensive protection. Enjoying sovereignty is presented as conditional upon ethical conduct and guardianship.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma advises the king on how to rule: abandon deceit, cultivate public trust, and protect the kingdom from every direction—summarizing practical governance as moral responsibility.