Shloka 23
ऋषिसमागमः — युधिष्ठिरस्य शोकवर्णनम्
Sage Assembly and Yudhiṣṭhira’s Articulation of Grief
मज्जूषायां समाधाय गड्डास्नोतस्यमज्जयत् | य॑ सूतपुत्र॑ं लोको<यं राधेयं चाभ्यमन्यत
mañjūṣāyāṃ samādhāya gaṅgā-srotasy amajjayat | yaṃ sūta-putraṃ loko ’yaṃ rādhēyaṃ cābhyamanyata ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—“అతడిని ఒక పెట్టెలో ఉంచి ఆమె గంగానదీ ప్రవాహంలో తేల్చి వదిలింది—ఆయననే తరువాత ఈ లోకం సూతపుత్రుడు, రాధేయుడు అని భావించింది.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public perception and social labels can obscure true identity, raising ethical questions about judging worth by birth and the consequences of hidden lineage in dharma-centered life.
Yudhiṣṭhira recounts the episode of an infant being placed in a casket and released into the Gaṅgā’s current—later known to the world as Rādheya (Karṇa), believed by people to be a charioteer’s son.