Shloka 16
कि नु वक्ष्यति वार्ष्णेयी वधूमें मधुसूदनम् । द्वारकावासिनी कृष्णमित: प्रतिगतं हरिम्,वृष्णिकुलकी कन्या मेरी बहू सुभद्रा, जो इस समय द्वारकामें रहती है, जब मधुसूदन श्रीकृष्ण यहाँसे लौटकर द्वारका जायँगे, तब इनसे क्या कहेगी?
ki nu vakṣyati vārṣṇeyī vadhū me madhusūdanam | dvārakāvāsinī kṛṣṇam itaḥ pratigataṃ harim ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—ద్వారకలో నివసించే వృష్ణికులకన్య అయిన నా కోడలు సుభద్ర, మధుసూదనుడు శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడి నుంచి ద్వారకకు తిరిగి వెళ్లినప్పుడు ఆయనతో ఏమని చెప్పగలదు?
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights Yudhiṣṭhira’s moral anxiety after the war: even private family relationships (Subhadrā in Dvārakā) become sites of ethical reckoning, showing how dharma is felt not only in public duty but also in the intimate consequences of one’s actions.
Yudhiṣṭhira, burdened by the devastation of the Kurukṣetra war, worries about Kṛṣṇa’s return to Dvārakā and wonders what Subhadrā—his daughter-in-law and a Vṛṣṇi woman residing there—will say to Kṛṣṇa when he arrives.