Shloka 426
पाण्डवान् प्रत्युदीयुस्ते जयगृद्धा: प्रमन््यव: । भरतश्रेष्ठ! ये ही सैनिक युद्धके लिये उपस्थित हुए थे। राजेन्द्र! इस प्रकार सेनाका विभाग करके विजयकी अभिलाषासे क्रोधमें भरे हुए आपके सैनिक मद्रराज शल्यके अधीन हो पाण्डवोंपर चढ़ आये
pāṇḍavān pratyudīyus te jayagṛddhāḥ pramanyavaḥ | bharataśreṣṭha! ye hi sainikā yuddhāya upasthitā āsuḥ | rājendra! evaṃ senāṃ vibhajya vijayābhilāṣāt krodhena pūrṇāḥ tava sainikāḥ madrarājaśalyādhiṇāḥ pāṇḍavān abhyadravan |
సంజయుడు పలికెను—విజయలోభంతో ఉన్మత్తులై, కోపంతో మండిన ఆ యోధులు పాండవులపైకి దూసుకొచ్చారు. భరతశ్రేష్ఠా! యుద్ధార్థం సముపస్థితులైన సైనికులు వీరే. రాజేంద్రా! ఈ విధంగా సేనను విభజించి వ్యూహం కట్టి, విజయాభిలాషతో రగిలిన నీ సైన్యం మద్రరాజు శల్యుని అధీనమై పాండవులపై దాడి చేసింది.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the thirst for victory (vijayābhilāṣa) and uncontrolled anger (krodha) propel armies into violence; it implicitly warns that passion-driven motives can eclipse discernment and dharmic restraint even within a context of kṣatriya warfare.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, after the Kaurava forces were arranged into divisions/formations, the troops—eager for victory and enraged—advanced to attack the Pāṇḍavas under the leadership of Śalya, king of Madra.