Shloka 2
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
सुदुष्करमिदं ब्रद्म॑ंस्त्वत्त: श्रुतमनुत्तमम् । आखायाहि तत्त्वमखिलं यथा तपसि सा स्थिता,ब्रह्म! मैंने आपके मुखसे यह अत्यन्त उत्तम तथा परम दुष्कर तपकी बात सुनी है। आप सारा वृत्तान्त यथार्थरूपसे बताइये; वह कन्या क्यों तपस्यामें प्रवृत्त हुई थी?
Janamejaya uvāca | suduṣkaram idaṃ brahman tvattaḥ śrutam anuttamam | ākhyāhi tattvam akhilaṃ yathā tapasi sā sthitā ||
జనమేజయుడు అన్నాడు—ఓ బ్రాహ్మణా! మీ ముఖం నుండి నేను ఈ అత్యుత్తమ కథను విన్నాను; అయితే ఇది అత్యంత దుష్కరమైన తపస్సుకు సంబంధించినది. సంపూర్ణ సత్యాన్ని వివరంగా చెప్పండి—ఆ కన్య ఎలా తపస్సులో స్థిరపడింది? ఏ కారణంతో ఆమె తపస్సు ప్రారంభించింది?
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic mode of learning: respectful inquiry into difficult spiritual discipline (tapas) and insistence on tattva—complete, truthful explanation rather than partial hearsay.
Janamejaya, having heard an extraordinary account of severe austerity from the sage, asks for the full backstory—specifically why and how an unnamed maiden undertook and sustained such tapas.