Shloka 2
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
धर्मनित्य: शुचिर्दान्तो न्यस्तदण्डो महातपा: । कर्मणा मनसा वाचा सम: सर्वेषु जन्तुषु,वे सदा धर्मपरायण, पवित्र, जितेन्द्रिय, किसीको भी दण्ड न देनेवाले, महातपस्वी तथा मन, वाणी और क्रियाद्वारा सभी जीवोंके प्रति समानभाव रखनेवाले थे
dharmanityaḥ śucir dānto nyastadaṇḍo mahātapāḥ | karmaṇā manasā vācā samaḥ sarveṣu jantuṣu ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆయన సదా ధర్మనిష్ఠుడు, పవిత్రుడు, ఇంద్రియనిగ్రహం కలవాడు, దండాన్ని విడిచినవాడు, మహాతపస్వి. మనసా, వాచా, కర్మణా సమస్త జీవుల పట్ల సమభావం కలిగి ఉండెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises an ideal of dharmic character: purity and self-restraint, non-violent restraint from punitive force (nyasta-daṇḍa), and impartial goodwill toward all beings expressed consistently in thought, speech, and action.
Vaiśampāyana is describing a person’s virtues in the Shalya Parva context, highlighting moral and ascetic qualities—especially non-harming and equal regard for all creatures—before the narrative proceeds with the events of the war book.