Shloka 68
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तपस्याके धनी धर्मात्मा महामुनि भरद्वाजने उसके जातकर्म आदि सब संस्कार करके देवर्षियोंकी सभामें उसका नाम श्रुतावती रख दिया। फिर वे उस कन्याको अपने आश्रममें रखकर हिमालयके जंगलमें चले गये थे ।। तत्राप्युपस्पृश्य महानुभावो वसूनि दत्त्वा च महाद्विजेभ्य: । जगाम तीर्थ सुसमाहितात्मा शक्रस्य वृष्णिप्रवरस्तदानीम्,वृष्णिवंशावतंस महानुभाव बलरामजी उस तीर्थमें भी स्नान और श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको धनका दान करके उस समय एकाग्रचित्त हो वहाँसे इन्द्र-तीर्थमें चले गये
tatrāpy upaspṛśya mahānubhāvo vasūni dattvā ca mahādvijebhyaḥ | jagāma tīrthaṃ susamāhitātmā śakrasya vṛṣṇipravaras tadānīm ||
అక్కడ కూడా ఆ మహానుభావుడు స్నానం చేసి, మహాద్విజులకు ధనాన్ని దానమిచ్చి, సుసమాహితచిత్తుడై ఆ సమయంలో శక్రతీర్థానికి (ఇంద్రతీర్థానికి) వెళ్లెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadiness: ritual purity, mental composure, and charitable giving to worthy recipients are upheld as righteous duties even during turbulent times.
Baladeva (the foremost of the Vṛṣṇis) bathes at a sacred place, donates wealth to eminent Brahmins, and then proceeds onward to Indra’s sacred ford (Śakra/Indra-tīrtha) with a focused mind.