Shloka 60
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
श्रुतावतीं ततः पुण्यां जगाम त्रिदिवं पुन: । पुण्यमयी श्रुतावतीसे ऐसा कहकर सहसख्र नेत्रधारी प्रतापी भगवान् इन्द्रदेव पुनः स्वर्गलोकमें चले गये ।। ५९ $ ।। गते वज्धरे राजंस्तत्र वर्ष पपात ह
śrutāvatīṃ tataḥ puṇyāṃ jagāma tridivaṃ punaḥ |
అని పలికి సహస్రనేత్రుడు, వజ్రధారి దేవేంద్రుడు ఆ పుణ్యస్థలమైన శ్రుతావతిని విడిచి మరల త్రిదివానికి (స్వర్గలోకానికి) వెళ్లిపోయెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea of puṇya (sacred merit): certain places become holy through divine association, and the gods act within the moral order, completing their role and returning to their proper realm.
Vaiśaṃpāyana narrates that Indra, after speaking, departs again to Tridiva (heaven), marking a transition in the episode centered on the holy place Śrutāvatī.