Shloka 336
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
त्यक्त्वा सप्तर्षयो जम्मुर्हिमवन्तमरुन्धतीम् । “यह तीनों लोकोंमें विख्यात है। बहुत-से ब्रह्मर्षियोंने इसमें स्नान किया है। पापरहित महाभागे! एक समय सप्तर्षिगण इस मंगलमय श्रेष्ठ तीर्थमें अरुन्धतीको छोड़कर हिमालय पर्वतपर गये थे
tyaktvā saptarṣayo jambūr himavantam arundhatīm |
వైశంపాయనుడు పలికెను— సప్తర్షులు అరుంధతిని విడిచి హిమవంతుని (హిమాలయాన్ని) చేరిరి। ఆ తీర్థము మూడు లోకములలో ప్రసిద్ధి పొందినది; అనేక బ్రహ్మర్షులు అందులో స్నానము చేసిరి। పాపరహిత మహాభాగ్యవతీ! ఒకప్పుడు ఆ సప్తర్షులు ఈ మంగళమయ శ్రేష్ఠ తీర్థములో అరుంధతిని విడిచి హిమాలయానికి వెళ్లిరి।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the purifying power of sacred places (tīrthas) and the exemplary status of sages: association with holiness—through pilgrimage, bathing, and remembrance of the righteous—supports dharmic refinement and moral clarity.
Vaiśaṃpāyana narrates that the Seven Sages departed for the Himālaya, leaving Arundhatī behind, in the context of describing a famed tīrtha known across the three worlds where many great seers have performed purificatory bathing.