Shloka 29
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
अथ तत् कर्म दृष्ट्वास्या: प्रीतस्त्रिभुवने श्वर: । ततः संदर्शयामास कन्यायै रूपमात्मन:,उसका वह कर्म देखकर त्रिभुवनके स्वामी इन्द्र बड़े प्रसन्न हुए। फिर उन्होंने उस कन्याको अपना यथार्थ रूप दिखाया
atha tat karma dṛṣṭvāsyāḥ prītas tribhuvaneśvaraḥ | tataḥ sandarśayāmāsa kanyāyai rūpam ātmanaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆమె కర్మను చూచి త్రిభువనేశ్వరుడైన శక్రుడు (ఇంద్రుడు) మహా సంతోషించాడు; ఆపై ఆ కన్యకు తన యథార్థ స్వరూపాన్ని దర్శింపజేశాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous action (karma aligned with dharma) is not merely social duty; it carries moral force that invites divine approval. Indra’s pleasure and self-revelation symbolize that integrity and merit can transform an ordinary encounter into a moment of grace (darśana).
After observing the maiden’s conduct/deed, Indra becomes pleased and then discloses his real identity by showing her his true form, shifting the scene from an ordinary interaction to a divine revelation.