Shloka 52
कार्त्तिकेयाभिषेकः — Consecration of Kārttikeya and the Enumeration of His Retinue
पुण्यां हैमव्तीं देवीं सरिच्छेष्ठां सरस्वतीम् । समन्तपज्चके या वै त्रिषु लोकेषु विश्रुता
puṇyāṃ haimavatīṃ devīṃ saricchreṣṭhāṃ sarasvatīm | samantapañcake yā vai triṣu lokeṣu viśrutā ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—అక్కడ హిమవంతుని నుండి జన్మించిన పుణ్యమయి దేవి సరస్వతి, నదులలో శ్రేష్ఠ; సమంతపంచకంలో ప్రవహించి త్రిలోకములలో ప్రసిద్ధి పొందినది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates Sarasvatī as a supremely sacred presence—both river and goddess—whose fame spans the three worlds, underscoring the Mahābhārata’s ethic that dharma is supported by tīrthas (holy places) and reverence for purifying, life-sustaining forces.
Vaiśaṃpāyana identifies and praises the Sarasvatī at Samantapañcaka, situating the account within a well-known sacred landscape (Kurukṣetra region) and preparing the listener to understand the significance of events or descriptions connected with that revered locale.