Shloka 2
कुमाराभिषेकप्रश्नः — Inquiry into Kumāra (Skanda) Investiture at Sarasvatī
वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! कुपित हुए बुद्धिमान् विश्वामित्रने जब सरस्वती नदीको शाप दे दिया, तब वह नदी उस उज्ज्वल एवं श्रेष्ठ तीर्थमें रक्तकी धारा बहाने लगी ।। अथाजम्मुस्ततो राजन् राक्षसास्तत्र भारत । तत्र ते शोणितं सर्वे पिबन्त: सुखमासते,भारत! तदनन्तर वहाँ बहुत-से राक्षस आ पहुँचे। वे सब-के-सब उस रक्तको पीते हुए वहाँ सुखपूर्वक रहने लगे
vaiśampāyana uvāca—rājan, kupitena buddhimatā viśvāmitreṇa yadā sarasvatī nadī śaptā, tadā sā nadī tasmin ujjvale śreṣṭhe tīrthe raktadhārāṃ pravavāha. athājagmus tato rājan rākṣasās tatra bhārata; tatra te śoṇitaṃ sarve pibantaḥ sukham āsate.
వైశంపాయనుడు చెప్పాడు—రాజా! క్రోధంతో మండిన ధీమంతుడైన విశ్వామిత్రుడు సరస్వతీ నదిని శపించగానే, ఆ ప్రకాశవంతమైన శ్రేష్ఠ తీర్థంలో ఆమె రక్తధారగా ప్రవహించసాగింది. ఆపై, ఓ భరతవంశజా! అక్కడికి అనేక రాక్షసులు వచ్చారు; వారు అందరూ ఆ రక్తాన్ని త్రాగుతూ అక్కడే సుఖంగా నివసించారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of uncontrolled anger: even a wise sage’s wrath can produce harmful outcomes, symbolically turning a sacred river into a source of violence and attracting destructive forces. It cautions that power (especially spiritual power) must be governed by restraint and dharma.
Viśvāmitra, angered, curses the river Sarasvatī; at a renowned tīrtha the river begins to flow like blood. Rākṣasas then arrive and, drinking that blood, settle there contentedly—showing the sacred place’s inversion into a haunt for harmful beings.