Shloka 40
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
स वै शाकरसं दृष्टवा हर्षाविष्ट: प्रनृत्तवान् । ततस्तस्मिन् प्रनृत्ते वै स्थावरं जड़मं च यत्
sa vai śākarasaṃ dṛṣṭvā harṣāviṣṭaḥ pranṛttavān | tatas tasmin pranṛtte vai sthāvaraṃ jaḍamaṃ ca yat
ఆ శాకరసాన్ని చూచి అతడు హర్షావేశంతో నర్తించసాగెను. అతడు అలా నర్తించుచుండగా, అక్కడ ఉన్న స్థావరమూ జడమూ అయినదంతా కూడా కదిలినట్లుగా అనిపించింది—అంతటి ఆ ఆనందప్రభావం.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how powerful emotion—especially joy—can overflow into action and influence the surrounding world, suggesting that inner states can become outwardly transformative and contagious.
The narrator says that upon seeing a sweet ‘sugar-like essence,’ a person becomes ecstatic and starts dancing; the description intensifies to say that even what is normally immovable and inert appears affected when he dances.