Shloka 41
Adhyāya 33: Rauhiṇeya (Balarāma) is welcomed and takes his seat to witness the gadā-engagement
न सम्भ्रमो न च भयं न च ग्लानिर्न च व्यथा । आसीद् दुर्योधनस्यापि स्थित: सिंह इवाहवे,उस समय दुर्योधनके मनमें न घबराहट थी, न भय। न ग्लानि थी, न व्यथा। वह युद्धस्थलमें सिंहके समान निर्भय खड़ा था
na sambhramo na ca bhayaṁ na ca glānir na ca vyathā | āsīd duryodhanasyāpi sthitaḥ siṁha ivāhave ||
సంజయుడు పలికెను— ఆ క్షణంలో దుర్యోధనునికి కలత లేదు, భయం లేదు; పశ్చాత్తాపం లేదు, వ్యథ లేదు. యుద్ధభూమిలో అతడు సింహంలా దృఢంగా నిలిచెను—సమరఘర్షణలోనూ అచలంగా।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ideal of steadiness—absence of panic, fear, and inner collapse—showing how martial composure can exist even in a morally compromised figure. It invites reflection on the difference between outward courage and inner righteousness (dharma).
Sañjaya reports Duryodhana’s mental state during the fighting: he stands firm in the battle without agitation, fear, remorse, or distress, likened to a lion holding his ground in combat.