Shloka 46
Bhīma–Duryodhana Gadāyuddha Saṃkalpa
Resolve for the Mace Duel
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा संदष्टदशनच्छद: । प्रत्युवाच ततस्तान् वै पाण्डवान् सह केशवान्,उसने अपनी भौंहोंको तीन जगहसे टेढ़ी करके दाँतोंसे ओठको दबाया और श्रीकृष्णसहित पाण्डवोंसे इस प्रकार कहा
triśikhāṃ bhru-kuṭīṃ kṛtvā saṃdaṣṭa-daśana-cchadaḥ | pratyuvāca tatas tān vai pāṇḍavān saha keśavān ||
అతడు భ్రూకుటిని మూడుమడతలుగా ముడిచుకొని, పళ్లతో పెదవిని నొక్కి, కేశవుడు (శ్రీకృష్ణుడు) సహితమైన పాండవులకు అప్పుడు ఈ విధంగా ప్రత్యుత్తరం పలికెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how inner emotion—especially anger—can be visibly restrained before it becomes action. In the ethical climate of the Mahābhārata’s war, such self-control at the threshold of speech matters: words spoken in wrath can seal violent resolve, while restraint can preserve discernment (dharma) even amid conflict.
Sañjaya describes a charged moment just before a reply is given to the Pāṇḍavas, with Kṛṣṇa present. The speaker’s physical signs—threefold frown and biting the lips—convey tension and suppressed anger, setting the tone for the forthcoming response.