Shloka 39
Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
अथ स्थितानां पाण्डूनां दीनानां भरतर्षभ | तस्माद् देशादपक्रम्य त्वरिता लुब्धका विभो
atha sthitānāṃ pāṇḍūnāṃ dīnānāṃ bharatarṣabha | tasmād deśād apakramya tvaritā lubdhakā vibho ||
భరతశ్రేష్ఠా! పాండవులు అక్కడ దుఃఖంతో నిలిచి ఉన్నట్లు చూసి, లోభంతో నడిచిన వేటగాళ్లు త్వరగా ఆ స్థలాన్ని విడిచి వెళ్లిరి, ఓ మహావీరా।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how greed and opportunism (implied by lubdhakāḥ) collapse in the face of visible suffering and danger; it implicitly contrasts noble endurance in adversity with self-interested flight.
Sañjaya reports that the Pāṇḍavas are standing in a dejected state, and the hunters present there hastily leave that location, withdrawing from the scene.