Shloka 19
तौ शिलीमुखविद्धाजडौ पेततू रथसत्तमौ | ततः पतन्न्तं समरे अभिवीक्ष्य सुतं तव,वे दोनों महारथी वीर बाणोंसे सारा शरीर बिंध जानेके कारण रणभूमिमें गिर पड़े। तत्पश्चात् आपके पुत्र दुर्विषहको संग्राममें चढ़ाई करते देख भीमसेनने एक भल्लसे मार गिराया। उस भल्लकी चोट खाकर दुर्विषह सम्पूर्ण धनुर्धरोंके देखते-देखते रथसे नीचे जा गिरा
tau śilīmukhaviddhājaḍau petatu rathasattamau | tataḥ patantaṃ samare abhivīkṣya sutaṃ tava bhīmaseno bhallena jaghāna durviṣaham ||
సంజయుడు పలికెను—శిలీముఖ బాణాలతో అవయవావయవాలు ఛేదింపబడి ఆ ఇద్దరు రథశ్రేష్ఠులు రణభూమిలో పడిపోయిరి. ఆపై యుద్ధంలో నీ కుమారుడు దుర్విషహుడు దూసుకొస్తున్నదాన్ని చూసి భీమసేనుడు ఒక భల్లబాణంతో అతనిని హతమార్చెను; అందరు ధనుర్ధరులు చూస్తుండగానే దుర్విషహుడు రథం నుండి కింద భూమిపై పడిపోయెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inexorable consequences of war and the kṣatriya code: valor and aggression lead to immediate, visible outcomes on the battlefield. It also highlights the moral weight of choices—those who press forward into violence must face the same violence in return.
Sañjaya reports that two great chariot-warriors fall after being pierced by arrows. Immediately after, Durviṣaha advances; Bhīma strikes him with a bhalla (broad-headed arrow), and Durviṣaha falls from his chariot in full view of the assembled archers.