Shloka 60
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
सतुतं श्रुतकर्माणमास्ये जघ्ने वरासिना | स हतो न्यपतद् भूमौ विमूढो विकृतानन:,अश्वत्थामाने अपनी तेज तलवारसे श्रुतकर्मके मुखयर आघात किया। वह चोट खाकर बेहोश हो पृथ्वीपर गिर पड़ा। उस समय उसका मुख विकृत हो गया था
stutaṃ śrutakarmāṇam āsye jaghne varāsinā | sa hato nyapatad bhūmau vimūḍho vikṛtānanaḥ ||
సంజయుడు పలికెను—అశ్వత్థాముడు తన శ్రేష్ఠ ఖడ్గంతో శ్రుతకర్ముని ముఖమున ప్రహరించెను. ఆ దెబ్బకు అతడు మూర్ఛించి నేలపై పడిపోయెను; అతని ముఖము వికృతమైయెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral degradation of warfare when rules are abandoned: in the Sauptika episode, violence becomes indiscriminate, and the dignity of combat is replaced by cruelty, illustrating adharma’s consequences.
Sañjaya narrates that Aśvatthāmā strikes the warrior Śrutakarmā in the face with a sword; Śrutakarmā collapses unconscious to the ground, his face distorted from the blow.