Shloka 157
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
दिष्टया दिष्टयैव चान्योन्यं समेत्योचुर्महारथा: । उस समय पाण्डवोंके लिये महान् विनाशकारी जनसंहार करके वे तीनों महारथी जब परस्पर मिले, तब आपसमें कहने लगे--'“बड़े सौभाग्यसे यह कार्य सिद्ध हुआ है ।।
diṣṭyā diṣṭyaiva cānyonyaṁ sametyocur mahārathāḥ | us samaya pāṇḍavānāṁ kṛte mahān vināśakārī jana-saṁhāraṁ kṛtvā te trayo mahārathī yadā parasparaṁ militāḥ, tadā anyonyaṁ ūcuḥ— “baḍe saubhāgya se yaha kārya siddha huā hai” || paryaṣvajat tato drauṇis tābhyāṁ sampratinanditaḥ ||
సంజయుడు పలికెను—ఆ మహారథులు పరస్పరం కలుసుకొని “దిష్ట్యా! దిష్ట్యా!” అని పలికారు. ఆ సమయంలో పాండవులకు మహావినాశకరమైన జనసంహారం చేసి, ఆ ముగ్గురు మహారథులు ఒకచోట చేరి పరస్పరం ఇలా అన్నారు—“మహా సౌభాగ్యంతో ఈ కార్యం సిద్ధించింది.” ఆపై ఇద్దరి అభినందనలను పొందిన ద్రౌణి (అశ్వత్థామ) వారిని ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the pursuit of victory can distort moral judgment: the perpetrators celebrate “success” immediately after a catastrophic slaughter, illustrating the erosion of dharma and the ethical cost of vengeance-driven warfare.
After carrying out a devastating massacre against the Pāṇḍava side, the three surviving Kaurava-aligned mahārathas meet, congratulate one another on the deed, and Drauṇi (Aśvatthāmā) embraces the other two, signaling their shared approval and solidarity.