Shloka 22
Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
हीनप्राणजडान्धेषु सुप्तभीतोत्थितेषु च । मत्तोन्मत्तप्रमत्तेषु न शस्त्राणि च पातयेत्,'गौ, ब्राह्मण, राजा, स्त्री, मित्र, माता, गुरु, दुर्बल, जड, अन्धे, सोये हुए, डरे हुए, मतवाले, उन्मत्त और असावधान पुरुषोंपर मनुष्य शस्त्र न चलाये
hīnaprāṇajaḍāndheṣu suptabhītotthiteṣu ca | mattonmattapramatteṣu na śastrāṇi ca pātayet ||
ప్రాణబలం క్షీణించినవారు, మూర్ఖులు, అంధులు; అలాగే నిద్రిస్తున్నవారు, భయపడినవారు, ఇప్పుడే లేచినవారు; మరియు మత్తులో ఉన్నవారు, ఉన్మత్తులు, అసావధానులు—వారిపై ఆయుధాలు ప్రయోగించకూడదు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, ethical restraint is mandatory: one should not use weapons against those who are helpless or unfit for combat—weak, blind, asleep, frightened, intoxicated, deranged, or heedless.
Sañjaya articulates a normative rule of righteous conduct in battle, listing categories of persons against whom weapon-striking is prohibited, thereby highlighting dharma as a limiting principle within warfare.