Shloka 25
विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञ: परिश्रुत: । वार्तिकाणां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति,टूटी जाँघोंवाले राजा दुर्योधनका जो विलाप मैंने सुना है और संदेशवाहक दूतोंके मुखसे जो समाचार मुझे ज्ञात हुआ है, वह सब मेरे मर्मस्थानोंको विदीर्ण किये देता है
vilāpo bhagnasakthasya yo me rājñaḥ pariśrutaḥ | vārtikānāṃ kathayatāṃ sa me marmāṇi kṛntati ||
భగ్నసక్థుడైన రాజు దుర్యోధనుని విలాపం నేను విన్నాను; దూతలు చెప్పిన వార్తలు కూడా నాకు తెలిసాయి—అవి నా మర్మస్థానాలను చీల్చివేస్తున్నాయి.
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the consequences of violent, unrighteous conflict do not end with physical defeat; they continue as inner torment. Hearing the fallen leader’s lament and the messengers’ reports becomes a moral and emotional wound, underscoring the lasting suffering produced by war and adharma.
Kṛpa speaks after the great battle, recalling Duryodhana—crippled with broken thighs—and describing how the king’s lament, along with the news repeated by messengers, painfully pierces his heart. It sets a tone of grief and agitation in the aftermath of the Kaurava collapse.